สมาชิกล็อกอินที่นี่
อังคาร 30 พฤษภาคม 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.thaingo.org/
    สื่อทางเลือกเพื่องานพัฒนา
  • http://www.bangkokbiznews.com/jud/sat/
    เสาร์สวัสดี
  • http://www.kosolanusim.com/
    โกศล อนุสิม นักเขียน
  • http://www.khaofang.com/
    ข้าวฟ่างสำนักพิมพ์
  • http://www.napetch.com/
    ณ เพชร สำนักพิมพ์ / เพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ
  • http://www.si-am.com/
    si-am.com art space
  • http://www.tuneingarden.com/
    'รงค์ วงษ์สวรรค์
  • http://www.thaiwriterassociation.org/
    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
  • http://www.magichappen.com/
    มหัศจรรย์แห่งหินบำบัด จุฑามาศ ณ สงขลา
  • http://bookgang.net/
    ก๊วนปาร์ตี้

  • มาโนช  พรหมสิงห์
    มาโนช พรหมสิงห์

    นายมาโนช  พรหมสิงห์
    นักเขียนรางวัลรพีพร คนแรก (พ.ศ.๒๕๕๑)

    นายมาโนช พรหมสิงห์  เกิดวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๙๙  ที่จังหวัดนครราชสีมาเมื่ออายุได้ ๗ ขวบ ครอบครัวได้ย้ายไปตั้งรกรากอยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานี   สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเทศบาลวารินวิชาชาติ   ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเบ็ญจมะมหาราช  และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม  โดยใช้เวลาเรียนมากกว่าเพื่อนในรุ่นเดียวกันเป็นเวลาเกือบ ๑ ปี  เพราะฝึกสอนครั้งแรกไม่ผ่าน    อันเนื่องมาจากผลกระทบทางการเมืองหลังเหตุการณ์วันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๑๙  เข้ารับราชการครูปี พ.ศ.๒๕๒๒    และลาออกในปีพ.ศ. ๒๕๓๒ ปัจจุบันใช้ชีวิตเป็นชาวสวนปลูกดอกไม้อยู่อย่างเรียบง่าย สมถะ

    นายมาโนชใช้ชีวิตเป็นชาวสวนปลูกดอกไม้อยู่อย่างเรียบง่าย สมถะ  พร้อมกับดำเนินชีวิตเป็น “นักเขียนอิสระ” เต็มตัว  เขาเขียนเอาไว้ในคำนำเล่ม “สายลมบนถนนโบราณ” ว่า

    “ปีแรกที่ผมกลับมาใช้ชีวิตเยี่ยงคนสวน  ผมไม่เคยใช้ถนนสายนี้เริ่มต้นเดินทาง “ไป” หรือ “กลับ” เลย  ผมอยู่คนเดียวเงียบ ๆ งดการติดต่อกับโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง  เพียงเพื่อจะฝึกฝนการใช้ชีวิตเพียงลำพัง  สนทนาและติดต่อกับตัวตนภายในเท่านั้นเพื่อจะอยู่ให้ได้  อยู่อย่างมีความสุขด้วยการสร้างสรรค์งานสองอย่างคือ ทำสวนดอกไม้ และเขียนหนังสือ”

    นายมาโนชบ่มเพาะความรู้สึกจนเต็มอิ่ม  สร้างสรรค์งานเขียนอย่างประณีต และนำเสนอสู่สาธารณะอย่างระมัดระวัง   ในขณะเดียวกัน  เขาก็เรียนรู้โลกภายใน และประสานสู่โลกภายนอก อย่างสม่ำเสมอ  เขาเห็นคุณค่าของอดีตและเฝ้ามองความเป็นไปของสังคมปัจจุบันด้วยความพินิจพิเคราะห์  บางครั้งเจ็บปวดรวดร้าว  บางครั้งร่าเริงยินดี  และทั้งหมดเพื่อให้สังคมดำเนินและเป็นไปด้วยความสงบงาม   

    ประสบการณ์งานเขียน

    เรื่องสั้นเรื่องแรก “น้ำตาและความเจ็บปวด” ตีพิมพ์ในนิตยสารหนุ่มสาว  (ตุลาคม ๒๕๒๑) ขณะยังศึกษาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย
    บทกวีบทแรก “ก็ต่อเมื่อเธอเป็นขบถ” ตีพิมพ์ในนิตยสารหนุ่มสาว (กุมภาพันธ์  ๒๕๒๒)

    ปี ๒๕๓๗   เรื่องสั้นชื่อ “คุกดอกไม้” ตีพิมพ์ในนิตยสารช่อการะเกด ๑๙  และได้รับการประดับช่อการะเกด

    ปี ๒๕๓๘ เรื่องสั้นชื่อ “ระหว่างรอยมีด”  ตีพิมพ์ในนิตยสารช่อการะเกด ๒๑  และได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย

    ปี ๒๕๓๙  เรื่องสั้นชื่อ “ร่างแหแห่งวิหค” ตีพิมพ์ในนิตยสารช่อการะเกด ๒๘   และได้รับรางวัลช่อการะเกดยอดนิยม

    ปี ๒๕๔๐  เรื่องสั้นชื่อ “สายลมบนถนนโบราณ”  ตีพิมพ์ในนิตยสารช่อการะเกด  ๓๔  และได้รับรางวัลช่อการะเกดยอดนิยม

    ปี ๒๕๔๐   รวมเรื่องสั้นเล่มแรก  ชื่อ “ร่างแหแห่งวิหค” ได้รับรางวัลดีเด่นจากการคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ  ประจำปี ๒๕๔๑

    ปี ๒๕๔๕  รวมบทกวี “ ณ ดวงตาเธอมีดาวประกายพรึก” ได้รับรางวัลบทร้อยกรองยอดเยี่ยม ในงาน MBK Indy Book Awards  ครั้งที่ ๑  

    ปี  ๒๕๔๘    รวมเรื่องสั้นเล่มที่สองชื่อ  “สายลมบนถนนโบราณ” ได้รับคัดเลือกเข้ารอบเจ็ดเล่มสุดท้ายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์)  ประจำปี ๒๕๔๘

     

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design