สมาชิกล็อกอินที่นี่
อังคาร 21 พฤศจิกายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.thaiwriterassociation.org/
    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
  • http://www.forwriter.com/
    เพื่อนักเขียนใหม่ และคนอยากเขียน
  • http://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/
    จุดประกายวรรณกรรม
  • http://onopen.com/
    โอเพ่นออนไลน์
  • http://bookgang.net/
    ก๊วนปาร์ตี้
  • http://www.thaiwriter.net/
    thaiwriter.net
  • http://www.rd-bookclub.com/
    รหัสคดี สำนักพิมพ์ที่พิมพ์เรื่องแนวรหัสคดี
  • http://www.makhampom.net/
    กลุ่มละครมะขามป้อม
  • http://www.kosolanusim.com/
    โกศล อนุสิม นักเขียน
  • http://www.watcafe.com/
    วรรณวรรธน์ คาเฟ่

  • ปรากฏการณ์ทางช้างเผือกบนถนนวรรณกรรม ๔๐ เรื่องสั้น ๔๐ บทกวี ๔๐ ปี สมาคมนักเขียนฯ // นิตยสารสกุลไทย รายสัปดาห์ ฉบับที่ ๓๐๐๘ ประจำวันอังคารที่ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๕ // สุณิสา เจริญนา
    โพสต์โดย : suisia
    2012-06-18 00:55:37

    ปรากฏการณ์ทางช้างเผือกบนถนนวรรณกรรม
    ๔๐ เรื่องสั้น ๔๐ บทกวี ๔๐ ปี สมาคมนักเขียนฯ

     

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย องค์กรที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นที่ชุมนุม และการดูแลกันของนักเขียน มีภารกิจในการส่งเสริม และยกย่องวรรณกรรมที่ดีให้เป็นที่รู้จักแก่สังคมทั่วไป  ในปี ๒๕๕๔-๒๕๕๕ นี้ เป็นวาระครบรอบการก่อตั้งสมาคมฯปีที่ ๔๐ สมาคมนักเขียนฯ จึงจัดให้มีกิจกรรมส่งเสริมการอ่านการเขียน โดยหนึ่งในกิจกรรมนั้นคือ การจัดทำวรรณมาลัยรวบรวมคัดสรรเรื่องสั้น ๔๐ เรื่อง และบทกวี ๔๐ ชิ้น ในรอบ ๔๐ ปีที่ผ่านมา พิมพ์เป็นหนังสือ “๔๐ เรื่องสั้น ๔๐ บทกวี ๔๐ ปี สมาคมนักเขียนฯ” ออกเผยแพร่ ซึ่งผลของการคัดสรรครั้งนี้ได้งานเขียนที่สะท้อนภาพสังคมไทยในรอบ ๔๐ ปี แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปของวรรณกรรมที่มีการสร้างสรรค์งานอย่างต่อเนื่อง  
    การคัดสรรเรื่องสั้นและบทกวีในรอบ ๔๐ ปี (พ.ศ. ๒๕๑๔-๒๕๕๔) สมาคมฯได้แต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อคัดสรร โดยแบ่งคณะกรรมการออกเป็น ๒ ชุด คือ คณะกรรมการคัดสรรเรื่องสั้น ได้แก่ คุณชมัยภร แสงกระจ่าง (ประธาน) ศ.ดร.รื่นฤทัย  สัจจพันธุ์ รศ.ดร.สรณัฐ ไตลังคะ คุณจรูญพร ปรปักษ์ประลัย คุณวชิระ ทองเข้ม คุณแสงทิวา นราพิชญ์ และคุณนพดล ปรางค์ทอง คณะกรรมการคัดสรรบทกวี ได้แก่ ดร.พิเชฐ แสงทอง (ประธาน) คุณโกศล อนุสิม คุณพินิจ นิลรัตน์  คุณจตุพล บุญพรัด คุณอวยพร พาณิช คุณสุนันท์ พันธุ์ศรี และคุณนพดล ปรางค์ทอง
    รายชื่อเรื่องสั้น ได้แก่ สังขารา (สุรชัย จันทิมาธร) คนสีเหลือง (นิเวศน์ กันไทยราษฎร์) บันทึกของคนแซ่ปึง  (กรณ์ ไกรลาศ) มนุษย์ข้อมือ(สุวัฒน์ ศรีเชื้อ) เด็กน้อยกับคนเฝ้าศาลเจ้า (เสกสรรค์ ประเสริฐกุล) บ่ายของหมอกควัน    (นิคม รายยวา) มีดประจำตัว (ชาติ กอบจิตติ) กา (วาณิช จรุงกิจอนันต์) ซิ้มใบ้ (ประภัสสร เสวิกุล) งูเกี้ยว (ศรีดาวเรือง)       สีของหมา (จำลอง ฝั่งชลจิตร) ขอทาน แมว และคนเมา (อัศศิริ ธรรมโชติ) นักมวยดัง (ขจรฤทธิ์ รักษา) โลกใบเล็กของ    ซัลมาน (กนกพงศ์ สงสมพันธุ์) ไม้เป็นดินหินเป็นทราย (อัญชัน) กะหรี่กลับบ้าน (มาลา คำจันทร์) เผ่าพันธุ์และซากสงคราม  (นิรันศักดิ์ บุญจันทร์) ผู้สืบทอด (ณัฐ ศาสตร์ส่องวิทย์) ครอบครัวกลางถนน (ศิลา โคมฉาย) โลกีย-นิพพาน (วินทร์ เลียววาริณ) ผู้บรรลุ (เดือนวาด พิมวนา) ฉันคือต้นไม้ (ไมตรี ลิมปิชาติ) ในที่สาธารณะและถูกต้องตามกฎหมาย (ไพฑูรย์ ธัญญา)  นิยายจากชายฝั่ง (ประชาคม ลุนาชัย) มดจัดตั้งในแปลงเกษตรที่ปล่อยไว้เฉย ๆ (สนั่น ชูสกุล) ร้านสมปรารถนา (สรจักร)  ไก่ ซี.พี. (ชัชรินทร์ ไชยวัฒน์) สายลมบนถนนโบราณ (มาโนช พรหมสิงห์) แม่มดบนตึก (ปริทรรศ หุตางกูร) ตัวสุดท้าย-โดมิโน (ประมวล มณีโรจน์) เธอเต้นรำอย่างเดียวดาย (ทินกร หุตางกูร) รสนิยม (หลวงเมือง) มารุตมองทะเล (ปราบดา หยุ่น) เก้าอี้ดนตรี (บินหลา สันกาลาคีรี) เสียดายมือ (อุรุดา โควินท์) ลิ้นชักที่เลิกใช้ (วัน ณ จันทร์ธาร) หมู่บ้านแอโรบิก (ทัศนาวดี) กรณีศึกษาเรื่องลูกแกะฟันผุ (ชาติวุฒิ บุณยรักษ์) งานฉลองของนายเฉลิม (วัชระ สัจจะสารสิน) น้ำตากวาง (อนุสรณ์ ติปยานนท์) 
    “ถ้าดวงดาวเป็นความใฝ่ฝันของนักเขียน ทางช้างเผือกก็เป็นศูนย์รวมของดวงดาวเหล่านั้น การที่นักเขียนแต่ละคนสร้างงานขึ้นแต่ละชิ้นก็คือการเดินไปถึงดวงดาว การที่คณะกรรมการคัดสรรเอาดวงดาวของนักเขียนมารวมกัน จึงเป็นเหมือนปรากฏการณ์ทางช้างเผือกบนถนนวรรณกรรมที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง”  ความตอนหนึ่งของบทนำเรื่องสั้น โดยคุณชมัยภร ประธานคณะกรรมการคัดสรรเรื่องสั้นเขียนไว้ นอกจากนี้คุณชมัยภรยังจำแนกให้ชัดลงไปอีกว่า เรื่องสั้นทั้ง ๔๐ เรื่อง หากเป็นดวงดาวบนถนนสายวรรณกรรมที่มุ่งหน้าสู่ทางสายหลัก คือ ทางช้างเผือกแล้ว เรื่องสั้นแต่ละเรื่อง หรือดวงดาวแต่ละดวง มีลีลา มีชั้นเชิงที่ถ่ายสะท้อนภาพความเป็นสังคม วัฒนธรรม หรือเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในยุดใด สมัยใด ซึ่งได้เริ่มต้นนับตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๑๔ ที่เป็นปีก่อตั้งสมาคมฯ อาทิเช่น สังขารา ของ สุรชัย จันทิมาธร (๒๕๑๕) ที่สะท้อนความสับสนทางความคิดของนักเขียน รวมทั้งแสวงหาคำตอบที่มีอยู่ในใจ เนื่องจากช่วงเวลานี้อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร
    บันทึกคนแซ่ปึง (๒๕๑๗) ของ กรณ์ ไกรลาศ เป็นการสะท้อนชีวิตยากลำบากของคนจีนได้อย่างชัดเจนมีรายละเอียด เด็กน้อยกับคนเฝ้าศาลเจ้า (๒๕๒๓) ของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล เรื่องนี้สะท้อนการตื่นขึ้นของคนชั้นล่าง ในขณะที่ บ่ายของหมอกควัน (๒๕๒๕) ของ นิคม รายยวา คือการสะท้อนภาพชีวิตอันหม่นมัวของคนงานเหมือง  หมู่บ้านแอโรบิก (๒๕๕๐) ของ ทัศนาวดี สะท้อนให้เห็นชีวิตชาวนาที่ถูกกำกับด้วยสังคมตื่นวัตถุนิยม บริโภคนิยม โดยไม่เหลือจิตวิญญาณของมนุษย์สัมผัสมนุษย์ 
    บทกวี ๔๐ ชิ้นที่คณะกรรมการคัดสรรได้แก่ กวีหนุ่ม (วรฤทธิ์ ฤทธาคนี) ตุลาคม ๒๕๑๔ ปี ๙ (วิสา คัญทัพ) นักเขียน : นักสร้างศิลปะ (คมทวน คันธนู) แด่… อหังการของคนหนุ่ม (“มายา”) ถนนกวี (กานติ ณ ศรัทธา) ถนนแห่งนี้ฤๅร้าง ห่อนร้างวรรณกรรม (ประพนธ์ เรืองณรงค์) บทกวี (วีระศักดิ์ ยอดระบำ) ปรัชญาเฒ่า เด็กน้อย และหนังสือ (ธัช ธาดา) เพียงนึกเท่านั้นก็เป็นกวี (แรคำ ประโดยคำ) กวี (ถนอม ไชยวงศ์แก้ว) เปิดหนังสือ (เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์) กรองผกา (ไพวรินทร์ ขาวงาม) ไร้สาระ (วัฒน์ วรรลยางกูร) ปณิธานกวี (อังคาร กัลยาณพงศ์) ขอดวงใจวรรณศิลป์ไม่สิ้นธรรม (ชมจันทร์) ถ้อยกวีว่ายฟุ้งทั่ววุ้งฟ้า (โชคชัย บัณฑิต) ข้าคือหนังสือพิมพ์ (ทวีปวร) กวีจะบินวาดแก้ม (ยังดี วจีจันทร์) ฝันร้ายของกวี (ศิวกานท์ ปทุมสูติ) ค่ำคืนที่ฉันเขียนบทกวี (พจนาถ พจนาพิทักษ์) คนขายฝัน (เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์) ระหว่างบรรทัด (ประกาย ปรัชญา) กวีรีแลกซ์ (มนตรี ศรียงค์) กวี-ดั่งสายน้ำ (โกศล กลมกล่อม) จดจารผ่านสายฝน (ประเสริฐ จันดำ) เป็นกวี (พนม นันทพฤกษ์) นกเขาไฟในผับ (บัญชา อ่อนดี) ที่เรายิน (ไม้หนึ่ง ก.กุนที) เสียงกวี (มะเนาะ ยูเด็น) ฝุ่นบนชั้นหนังสือ (อังคาร จันทาทิพย์) แมวลาย-กวี-ผีเสื้อ (วันรวี รุ่งแสง) ลงเรือมาเมื่อวาน (ศิริวร แก้วกาญจน์) กับข้าวของคนหนุ่ม (โกสินทร์ ขาวงาม) ภาพลักษณ์นักกวีไม่มีชื่อ (สมพงศ์ กรวด) ไม่มีหญิงสาวในบทกวี (ซะการีย์ยา อมตยา) กวี (ศักดิ์สิริ มีสมสืบ) เก้าอี้ไม้ (กฤตย์ดิศร กรเกศกมล) กวีเขียนกวีด้วยสีใด (เจริญขวัญ แพรกทอง) ยามกวีเขียนกวี (พิเชษฐ์ศักดิ์ โพธิ์พยัคฆ์) และ สัมพันธารมณ์ (จิตฯ คัมภีรภาพ) 
    ดร. พิเชฐ แสงทอง ได้เขียนบทวิเคราะห์ “กวีศาสตร์สำนึก” กับการเปลี่ยนแปลงมโนทัศน์สำคัญของกวีนิพนธ์ไทย (พ.ศ. ๒๔๘๐-๒๕๕๔) ที่ชี้ให้เห็นถึงวิวัฒนาการของกวีนิพนธ์ตั้งแต่ปี ๒๔๘๐ จนถึงปัจจุบันว่ามีการเปลี่ยนแปลงอย่างไร เช่น กวีนิพนธ์ไทยยุคราชสำนัก ถึงยุคสุนทรภู่ และสู่ “กลอนเปล่า” ที่มีพัฒนาการมาจากบทสวดจนเป็นกวีนิพนธ์ที่มีฉันทลักษณ์หลากหลาย ใช้ภาษาสูง เข้มขลัง และยังถือว่าสะท้อนถึงรากเหง้าความศักดิ์สิทธิ์ของกวีนิพนธ์ที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน
    กวีนิพนธ์มีวิวัฒนาการ และเปลี่ยนแปลงรูปแบบการประพันธ์ต่อมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับยุคสมัย วัฒนธรรม สังคม ประเพณี รวมทั้งความคิด ความเชื่อของกวีที่มีต่อระบบการเมืองการปกครอง หรือวิถีชีวิตของตน ก็ล้วนแล้วแต่มีอิทธิพลต่อการประพันธ์ทั้งสิ้น โดยจะเห็นได้อย่างชัดเจนกับบทกวีของกวีรุ่นใหม่ในทศวรรษ ๒๕๐๐ เป็นต้นไป ที่บรรยากาศทางการเมืองทำให้กลอนรักหวานแหววและกลอนเปล่าแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง มีลีลา อลังการ และซ่อนวิธีคิดเชิงปรัชญา เช่น บทกวีของ อังคาร กัลยาณพงศ์ เป็นต้น
    ในทศวรรษ ๒๕๓๐ เป็นต้นมา จนถึงยุคปัจจุบัน เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายขึ้นในสังคมของกวี ทั้งนี้ผู้วิเคราะห์ได้แบ่งออกเป็น ๒ ประเด็น คือ กวีรุ่นใหม่ที่เติบโตขึ้นมาในบรรยากาศของขัดแย้งทางการเมืองที่คลี่คลายลงไปตั้งแต่กลางจนถึงปลายทศวรรษ ๒๕๒๐ และเกิดความเปลี่ยนแปลงทางมโนทัศน์เกี่ยวกับเนื้อหาวรรณกรรม ที่มีผู้ตั้งคำถามถึงขนบนิยมเชิงฉันทลักษณ์ และการสื่อสารเนื้อหาทางสังคมและการเมือง อีกประเด็นหนึ่งก็คือ การเปลี่ยนแปลงด้านสถานะ และความสำคัญของกวีนิพนธ์ต่อคนและสังคม กลุ่มกวีที่มีแนวความคิดนี้ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงทศวรรษ ๒๕๔๐ เป็นต้นมา เช่น กวีกลุ่มหน้ารามฯ อาทิ ศิริวร แก้วกาญจน์ นพดล ปรางค์ทอง อโนชา ปัทมดิลก ตลอดจนกวีที่ไม่สังกัดกลุ่ม เช่น ไม้หนึ่ง ก.กุนที 
    อย่างไรก็ดี กวีรุ่นใหม่ที่เติบโตในช่วงปลายทศวรรษ ๒๕๔๐ ถึงกลางทศวรรษ ๒๕๕๐ เป็นกลุ่มกวีผู้หลงใหลวัฒนธรรมวรรณกรรมใหม่อย่างการอ่านบทกวีในพื้นที่สาธารณะก็จัดกิจกรรมอย่างนี้กันบ่อยมากในช่วงปี พ.ศ. ๒๕๕๒-๒๕๕๓ ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของกวีนิพนธ์ไทยอีกรูปแบบหนึ่งที่น่าจับตามองอย่างยิ่ง
    หนังสือ “๔๐ เรื่องสั้น ๔๐ บทกวี ๔๐ ปี สมาคมนักเขียนฯ” ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑ เมษายน ๒๕๕๕ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ  ครั้งที่ ๔๐ และงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ครั้งที่ ๑๐ ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ หนังสือวางจำหน่ายตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป หรือสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย โทรศัพท์ ๐-๒๙๑๐-๙๕๖๕ อีเมล writerassocentre@gmail.com    


    ------------------------------------

    ที่มา : นิตยสารสกุลไทย ฉบับที่ ๓๐๐๘ ประจำวันอังคารที่ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๕
    โดย : สุณิสา เจริญนา

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design